i n t e n s e

🍃   Zero systematyczności i konsekwencji w tym co robię, czyli tak naprawdę nic nowego. Naprawdę powinienem bardziej szanować ludzi, którzy wiecznie angażują się w swoją pracę i sprawnie zarządzają prywatnym czasem. Moja personalna istota czynu budzi się we mnie raz na... na jakieś milenium, dlatego jeśli uda mi się doprowadzić ten wpis do końca- będę celebrował ten niebywały moment z całych sił. To nie jest żaden żart.

🍃   Dzisiaj przychodzę właściwie z potrzeby rozmowy. Mój tradycyjny dziennik nie daje mi już tego, czego potrzeba mi w rzeczywistości. Chociaż... chyba ubrałem to w złe słowa. Papierowe miejsce zwierzeń od lat funkcjonuje dla mnie jako idealny powiernik, ale jednocześnie stanowi swego rodzaju przypomnienie o czasach mojego absolutnego zamknięcia w sobie. Nie jest to żadną tajemnicą, że ewidentnie należę do tej części populacji, która łatwo popada w niezdrową izolację od reszty wszechistnienia. Jest to całkowitą prawdą, że doskonale czuję się w samotności, ale wiem również, że nie powinienem tworzyć sobie z tego jedynej strefy, w której będzie mi komfortowo i bezpiecznie. Nie jestem osobą, która za wszelką cenę unika kontaktu z drugą istotą, jednak nie ukrywam, że interakcja sprawia mi pewne kłopoty i potrzeba wiele cierpliwości, by do niej rzeczywiście czasem dochodziło.
🍃   Od lat próbuję wyprowadzić samego siebie z tej sfery wycofania i możecie mi wierzyć lub nie, ale zaczynam zauważać jakieś postępy. Cały ten proces wiąże się dla mnie z latami porażek, kiedy to przy każdej możliwej okazji deklarowałem, że "tym razem na pewno będzie inaczej". Oczywiście nie było, bo niczego nie robiłem w tym kierunku. Rozmyślałem tylko o swoich miejscach, które wbijałem sobie do głowy do znudzenia. Ignorowałem wszystko to, co nowe- trwałem w wiecznie zapętlonym stanie stagnacji.


🍃   Sądzę, że jakikolwiek rozwój zawdzięczam dziś żmudnemu analizowaniu mojego własnego postępowania. Zawsze starałem się opierać własną "filozofię bycia" na tym, że tak naprawdę sam jestem jedyną osobą, która może rzeczywiście wprowadzić coś na stałe do mojego życia. Nie myliłem się. Istnieje wiele osób, w których dobre intencje nigdy nie wątpiłem, ale to w rzeczywistości nie mogło niczego odmienić. Największą moc sprawczą nad własnym istnieniem mamy my sami, dlatego czasem warto zaufać swojej woli mimo tego, że w przeszłości być może kilka razy zawiodła.
🍃   Pierwszy kwartał tego roku upłynął w zastraszającym tempie, w zasadzie tylko mignął mi przed oczami i tyle go widziałem. W każdym razie, nie był to stracony czas, ponieważ rzeczywiście zacząłem realizować swoje plany, które spisałem oficjalnie na przełomie grudnia i stycznia. Otoczyłem opieką swoje własne zdrowie i od dłuższego czasu wytrwale trzymam się zdrowego żywienia. Może to zabrzmi śmiesznie, ale naprawdę przeżywałem kryzys z racji odstawienia toksycznych produktów, które towarzyszyły mi ciągle w przeszłości. Chciałbym wytrwać w ścisłej kwarantannie żywieniowej przynajmniej do lipca, by mój worek z flakami, w którym trzymam też mózg, mógł pochodzić sobie po tym padole te kilka lat dłużej.
🍃   Poza względami czysto fizycznymi- zacząłem poświęcać większą uwagę temu, jak wyglądają moje relacje z innymi. Nadal zdarza mi się reagować na pewne rzeczy zbyt pochopnie i uciekać, ale nie są to już tak samo inwazyjne konflikty, jak kiedyś. Nie dążę już do wycofywania się ze wszystkiego, co sprawia mi trudność. Mierzę dokładnie każde nieporozumienie, wracam i podchodzę do niego po raz kolejny, by je rozwiązać. Czasem nawet potrafię przeprosić za swoje zachowanie, gdy wreszcie dotrze do mnie, że było całkowicie bezsensowne. Emocje nie należą raczej do moich mocnych stron, nie rozumiem ich, ale wierzę, że istnieje gdzieś jakiś sposób, by to naprawić. Ta strona mnie jest wciąż niedorozwinięta.

Cóż, nie był to wpis wielce istotny, ale potrzebowałem go. To wszystko.